Première: 1948, Londen
Periode: Moderne dans in ontwikkeling
Door: Frederick Ashton (choreografie), Sergei Sergeyevich Prokofiev (muziek), Toer van Schayk (toneelbeeld)
Als de vader van Assepoester dood gaat, moet ze van haar stiefmoeder alle vervelende werkjes in het huis doen.
Dan worden alle ongetrouwde jonge vrouwen van het land uitgenodigd voor een bal met de prins. Maar omdat haar stiefmoeder haar zoveel vervelende taakjes geeft kan Assepoester niet gaan.
Assepoesters twee lelijke stiefzusters gaan naar het grote bal in het paleis, en laten haar alleen achter. In lompen gehuld, met haar bezem als partner, droomt Assepoester dat ze danst. Maar dan komt de goede fee haar helpen! De goede fee verandert alle dieren van het huis (in o.a. paarden, lakeien enz.) en ook een pompoen in een koets. Daarnaast zorgt ze voor een prachtige jurk voor Assepoester.
Assepoester moet om middernacht thuis zijn want dan wordt de betovering verbroken. Op het bal danst ze met de prins en om klokslag 12 uur zorgt ze dat ze weg is, met alleen een glazen muiltje achterlatend., dat zij bij haar haastig vertrek verliest.
De prins gaat daarop op zoek naar de bevallige eigenares van het muiltje.
De lelijke zussen proberen hun grote voeten in het muiltje te persen. Verlegen probeert ook Assepoester het schoentje, dat past. De prins trouwt met haar, tot groot ongenoegen van haar stiefzusters.
In dit ballet op muziek van Prokofiev maken we kennis met het dromerige meisje Assepoester, de onstuimige prins, de zachtaardige vader, de boze stiefmoeder en de twee ruziënde zusters. Assepoester of Cinderella is een rijk ballet met prachtige ensemble dansen en solo ’s, pas de deux en zwierige walsen. De voorstelling met rijke decor s en aankleding is voor veel ouders dé gelegenheid om hun kroost op aangename wijze kennis te laten maken met de wereld van het klassieke ballet.
Romantiek en humor in één ballet.
Niemand die deze combinatie beter gestalte heeft weten te geven dan Sir Frederick Ashton . Als belangrijkste vertegenwoordiger van de Engelse balletstijl – met zijn nadruk op precisie en zuiverheid, eigenzinnige humor en voorkeur voor verhalende balletten – was Ashton de aangewezen persoon om beide aspecten van het Assepoester-verhaal in dans tot uitdrukking te brengen.
Hij was niet de eerste die dat deed – al in 1822 werd er een Assepoester-ballet uitgebracht – en niet de laatste, maar wel de meest succesvolle: sinds de wereldpremière in 1948 is zijn Assepoester onveranderlijk geliefd bij het Engelse balletpubliek. Zelf twijfelde Ashton lange tijd of zijn productie ook de Nederlandse harten zou kunnen winnen, bang als hij was dat zíjn gevoel voor humor niet dat van ‘de Nederlander’ was.
Ten onrechte, want nadat hij Het Nationale Ballet in 1987 eindelijk toestemming had gegeven het ballet uit te voeren, is het een, op veler verzoek, regelmatig terugkerend hoogtepunt van hun repertoire.
Toer van Schayk nam de verantwoording voor het decorontwerp.