Première: 02-04-1964, Londen
Periode: Moderne dans in ontwikkeling
Door: Frederick Ashton (choreografie), Margot Fonteyn (danser)
Dit verhaal is geïnspireerd op de Midzomernachtsdroom van William Shakespeare .
Het gaat over een meisje dat smoorverliefd is op een jongen terwijl de jongen, net als ook een andere jongen, gek op een ander meisje is. De vader van dat andere meisje weet wel wie zijn dochter moet kiezen maar daar wil zij weer niets van weten. Samen met haar vriendje vlucht ze naar het bos waar ze even later gevonden worden door die andere jongen in het gezelschap van een ander meisje.
Ondertussen wordt het bos geregeerd door een elfenkoning en een elfenkoningin.
Dit elfenstel is in het verleden wel eens gelukkiger met elkaar geweest en hun voornaamste bezigheid bestaat op dat moment uit het elkaar in de haren vliegen.
Het wordt pas echt druk in het bos wanneer er ook nog eens zes zakenlui langskomen die de rust van het bos willen gebruiken om er een toneelstukje voor de bruiloft van de hertog in te studeren.
Uit pure balorigheid verandert de elfennar van de elfenkoning het hoofd van een van de toneelspelende zakenlui in een ezelskop. De elfenkoning zelf geeft opdracht de elfenkoningin te betoveren waardoor zij tot over haar oren verliefd wordt op die ezelskop.
Wanneer de elfenkoning dan ook nog eens de relaties van de jongelui met hetzelfde tovermiddel probeert te repareren waarbij zijn elfennar tot overmaat van ramp zich in de jongens vergist wordt het pas echt een zooitje.
Het grootste wonder is wel dat alles aan het einde nog goed komt. De jongelui krijgen elkaar, de elfenkoning en elfenkoningin zijn weer gelukkig en de hertog krijgt zijn hertogin.
Tijdens het feest van de bruiloft kijkt iedereen tevreden naar de zakenlui die met hun pas ingestudeerde toneelstukje de sterren van de hemel spelen.
Een van de bekendste werken die het Engelse ballet de afgelopen eeuw heeft voortgebracht is Midzomernachtsdroom van Sir Frederick Ashton , de man die Margot Fonteyn tot een wereldster deed uitgroeien.
Ashton baseerde zich voor zijn choreografie op de wonderbaarlijke bosscènes uit Shakespeare s gelijknamige blijspel, waarin elfenkoning Oberon tot allerlei absurde verwikkelingen aanzet, daarbij bijgestaan door plaaggeest Puck.
Een doldwaze danskomedie, maar ook een ballet vol romantische stemmingsbeelden en watervlug, licht spitzen werk.
Choreografisch gezien bevat het ballet talloze hoogstandjes: virtuoze elfenvariaties, het kwikzilveren optreden van plaaggeest Puck en een ontroerende ‘ezelsolo’ op spitzen .
De muziek is van Frederick Mendelsohn.
Alles weten over dit ballet en haar talrijke eerdere en latere versies en opvoeringen ?
Kijk hier op deze site in het Engels!
Ook op het repertoire van Het Nationale Ballet!