Ballet van de Nacht

Première: 23-02-1653, Het hof van Versailles

Periode: Barok

De dans aan het hof was niet zo verfijnd en galant als wij ons daarbij misschien voorstellen, en ook nog niet het specialistenwerk van professionele balletdansers met hun grote sprongen.
De jonge koning Lodewijk XIV , waarvan vast staat dat hij een zeer behoorlijk danser was, danste zonder partner, in een mannelijke ‘down to earth’ stijl.
In ‘het Ballet van de Nacht’, dat Lully voor hem componeerde, stelde hij op zijn 14e jaar de opgaande zon voor. Dat optreden verschafte hem mede de bijnaam Zonnekoning, al verdiende hij die bijnaam later meer door zijn langdurige en constante bewind. Zijn moeder die toen nog regentes voor hem was, had niet in de gaten dat hij zich met zijn dansen een krachtig, bovenmenselijk, ja bijna goddelijke imago verschafte, dat hem in staat stelde om op zijn 22ste zelf alle macht over te nemen. Hij blijft dan nog tien jaar dansen.
In een bepaald onderdeel van het ballet nodigt de koniklijke danser de kinderen van een aantal politieke kopstukken uit om om hem heen te dansen, om te laten zien dat alles voortaan om hèm zal draaien.

Omdat het hele ballet maar liefst een heel etmaal in beslag nam ( een real-time uitvoering!) zijn slechts fragmenten later herhaald.
Een prima indruk van het leven aan het hof van Lodewijk en van zijn passie voor dansen, krijg je in de film 'Le roi danse'.
Hierin zijn ook hoofdrollen weggelegd voor Lully en Molière .
De film is een treffende en leerzame periodeschets over de ontwikkelingen in het zeventiende-eeuwse theater en de opkomst van de Franse opera.