Rainforest

Première: 09-03-1968, Buffalo, New York.

Periode: Moderne dans in ontwikkeling

Rainforest dateert uit 1968 en is een van Cunninghams 'natuurstudies', gebaseerd op Colin Turnbull's 'The Forest People' met de ervaringen van de schrijver over het leven tussen de pygmeeėn.
De muziek wordt gevormd door een verzameling luidsprekers die elk een eigen 'stem' hebben in de compositie van David Tudor.
Het decor bestaat uit Andy Warhols Silver Clouds, een installatie van met helium gevulde zwevende kussens, oorspronkelijk in 1966 tentoongesteld in de Leo Castelli Galerie.
Toen Cunningham dit werk daar zag, vroeg hij Warhol of hij deze kussens mocht gebruiken voor een nieuwe dansvoorstelling: Rainforest.
De kussens werden bevestigd op het toneel met visdraad en gewichten, of halfgevuld, los op de grond gelegd. Bij de bewegingen van de dansers bewogen de kussens dan mee.
De titel verklaarde Cunningham als volgt: 'In het regenwoud is er altijd wel iets dat boven je hoofd beweegt en waar de regen vanaf druipt. De kussens moesten een gevoel van ruimte scheppen, doordat ze konden bewegen'.
Beeldend kunstenaar Jasper Johns, net als Warhol een befaamd vertegenwoordiger van de Amerikaanse Pop-art ontwierp de kostuums: In vleeskleurige, strakke pakken, sneed hij gaten. Dit gaf het idee van een opengetrokken huid.

In 2001 heeft het Nationale Ballet dit stuk opgevoerd.
De recensent van Dagblad Trouw schrijft: "Primitieve dansers sluipen door science-fiction jungle: Verspreid over het diepe zwarte toneelgat in het Amsterdamse Muziektheater lichten de beroemde silver cushions van Andy Warhol blauw en wit op. Nog altijd is het toneelbeeld van het ballet 'Rainforest' (1968) van Merce Cunningham adembenemend mooi."
Ook de Merce Cunningham Dance Company, het eigen gezelschap van de meester, heeft het stuk nog op zijn repertoire.