Giselle

Première: 28-06-1841, Opera van Parijs

Periode: Romantiek

Door: Jules Perrot (choreografie), Carlotta Grisi (dans)

Giselle, een boerenmeisje, wordt verliefd op 'Loys', die eigenlijk graaf Albrecht is. Hilarion, de houthakker, is jaloers.
Giselles moeder waarschuwt haar dat ze niet te veel moet dansen, anders zal het haar vergaan als de Wili's: de geesten van meisjes die stierven voor de huwelijksnacht en die 's nachts dansen op de open plek in het bos.
De hertog en zijn dochter Bathilde doen het dorp aan tijdens de jacht. Giselle ontdekt dat 'Loys' verloofd is met Bathilde.
Ze danst als een waanzinnige en sterft aan haar moeders voeten. Na haar begrafenis rijzen Giselle en de Wili's op uit hun graf en dansen in het maanlicht. Hilarion bezoekt Giselles graf, maar wordt door de Wili's al dansend de dood in gejaagd.
Ook Albrecht moet van de Wili's dansen tot hij dood neervalt, maar dankzij Giselle haalt hij de dageraad.
Daarna zijn ze voorgoed gescheiden van elkaar....

De première van Giselle vond plaats in 1841 op 28 juni bij Het Ballet Van De Opera Van Parijs. De choreografie was gemaakt door twee choreografen: de Italiaan Jean Coralli (1779-1854), die toen balletleider was aan de Opera van Parijs, en de Fransman Jules Perrot (1810-1892).
Perrot was de minnaar van de titelrol-vertolkster, de Italiaanse Carlotta Grisi die één van de gevierdste ballerina's van haar tijd was; en hij maakte de choreografie voor Giselle's dansen, die Grisi moest uitvoeren.
De uitvoering van Giselle stelt de allerhoogste technische en artistieke eisen aan de vertolkster van de titelrol. De rol vraagt ook om een veelzijdige vertolkingskunst, omdat GiselIe eerst als een onschuldig maar gepassioneerd dorpsmeisje met beide benen op de grond moet staan, en tenslotte als een etherische, uiterst melancholieke geest moet rondvliegen.
Giselle is dan ook het paradepaardje van vele ballerina's geworden, wat ook komt doordat het ballet uiterst populair is bij het publiek dank zij alle hartstocht en tragiek.

Al die hartstocht en tragiek hebben na de première ook vele andere choreografen geïnspireerd om eigen versies te maken.
De Frans-Russische grootmeester Marius Petipa maakte er zelfs drie, waarvan de derde - uit 1887 - tegenwoordig de meest uitgevoerde versie van Giselle is.
De versie van de Zweedse choreograaf Mats Ek mag hier niet onvermeld blijven. Hij gebruikt de orginele muziek van Adolphe Adam maar het decor, de bewegingsstijl en de thematiek heeft hij aan de huidige tijd aangepast. Ook bij Mats Ek wordt Giselle waanzinnig van verdriet, maar zij komt niet terecht bij de Wili's, maar in een psychiatrische inrichting voor vrouwen.

Wil je een indruk van de vele versies van dit ballet? Kijk hier dan! Ook op deze site is veel info te vinden!
Wel is alles in het Engels.