Première: 25-05-1870, Opera van Parijs
Periode: Romantiek
Door: Arthur Saint-leon (choreografie)
Charles Nuitter and Arthur Saint-Leon hebben het libretto voor dit ballet ontleend aan het sprookje 'Het Zandmannetje' van Ernst Hoffmann.
Franz en Swanhilda wonen in een stadje in SileziÎ, waar de magische Dr. Coppèlius een speelgoedwinkel heeft. Zijn favoriete pop, Coppèlia, lijkt zó echt dat Franz verliefd op haar wordt.
Swanhilda is woedend en besluit in de winkel op onderzoek uit te gaan.
Plotseling komt Dr. Coppèlius terug. Swanhilda verbergt zich en trekt de kleren van Coppèlia aan.
Franz klimt op een ladder om de pop te bekijken, maar Dr. Coppèlius grijpt hem. Met toverspreuken probeert hij de kracht van Franz te stelen om de pop tot leven te brengen.
Swanhilda doet alsof ze Coppèlia is. Ze danst een Schotse en een Spaanse dans. Dan windt ze alle klokken op, om Franz te wekken. Ze ontsnappen en laten Dr. Coppèlius met een gebroken hart achter. Als de stad feest viert omdat er een nieuwe klok is, die de uren met dansen aankondigt, biedt Swanhilda Dr. Coppèlius haar excuses aan, omdat ze hem bedrogen heeft, en danst daarna met Franz.
Het stuk is geen choreografisch meesterstukje maar vooral bij kinderen geliefd. De muziek en de typische motoriek van de robotachtige dansen van de poppen hebben ervoor gezorgd dat het ballet ondanks alles de tand des tijds doorstaan heeft.
Coppélia was een toppunt van decadentie dat de laat-romantische balletten in West-Europa kenmerkte.
Mannelijke dansers waren bijna helemaal verdwenen uit de balletten. De mannelijke hoofdrol werd dan ook meestal gedanst door een ballerina in travestie. Op die manier wilde het ballet tegemoetkomen aan de smaak van het mannelijke publiek.
Choreografisch was het stuk dan ook niet van groot belang, al was het ballet zeker onderhoudend. Typisch is de motoriek bij het dansen van de poppen in Coppélius' werkkamer, die je gerust robotachtig kunt noemen.
Er zijn veel versies gemaakt van Coppélia waaronder choreografieën van grote namen als George Balanchine , Roland Petit en Maguy Marin.
Choreograaf Arthur Saint-Léon stierf in 1870, het jaar dat zijn meest bijzondere ballet in première gegaan was.....