Over abstrahering

Hoe abstract is ballet?

Dans is in alle gevallen een abstrahering omdat een dansbeweging altijd al een symbolisch e weergave is van een idee. De mate waarin het thema geabstraheerd vormgegeven is kan sterk uiteenlopen.
Een verhalende dans is een dans waarin de lijn van een verhaal, bijvoorbeeld een sprookje, een liefdesgeschiedenis of een verhaal uit het verleden, gevolgd wordt en waarin de choreograaf zijn interpretatie kenbaar maakt door middel van voor die periode herkenbare symboliek. Bijv. Het ballet De schone slaapster , een oud en bekend sprookje, dat regelmatig in nieuwe choreografieŽn wordt gedanst.
Echt abstracte dans is die dans waarin de choreograaf geen bedoelde betekenis wil overbrengen.
De dans heeft dan geen betekenisvol thema, maar het gaat om de bewegingsconstructie zelf, zoals bijvoorbeeld in de balletten van Balanchine, of in minimale dans.
In minimale dans bestaat het bewegingsmateriaal uit reeksen van zich herhalende en verschuivende bewegingspatronen: hierbij gaat het dus puur om de vorm (vgl. Minimal-music van Philip Glass)
In de 20e eeuw heeft zich het verhaalloze expressionisme ontwikkeld: hierbij gaat het om de uitbeelding van gevoelens en stemmingen. In het algemeen zijn de dansbeelden hierbij niet door middel van een logische verhaallijn verbonden, maar associatief: het kan bij iedere toeschouwer andere gevoelens oproepen. Het laatste heeft tot gevolg dat toeschouwers door het volgen van hun persoonlijke associaties een eigen, individueel verhaal uit de dans kunnen halen.