Merce Cunningham

Een andere grote dansvernieuwer was Merce Cunningham.
Deze Amerikaanse choreograaf zette vraagtekens bij zo'n beetje alles wat binnen dans als vanzelfsprekend werd aangenomen. In de jaren veertig begon hij te choreograferen omdat hij genoeg had van het gepsychologiseer van Graham en haar aanhangers. Voor hem hoefden die emoties niet zo. Dans was voor hem bovenal gewoon bewéging.
Cunningham is dan ook een 'onderzoekende' choreograaf: een ballet was voor hem abstract en de personages maakten geen dramatische ontwikkeling door. Hij ging uit van de beweging die het liefst zo eenvoudig mogelijk moest worden uitgevoerd. Hij liet zich inspireren door doodnormale dingen van het leven: het staan, gaan zitten, lopen en rennen. Hij vond dat het publiek vooral niet op zijn wenken bediend moest worden. De dansers liet hij niet keurig in het centrum van het toneel dansen zodat het goed zichtbaar was voor iedereen; hij gebruikte het hele podium en liet een heleboel dingen tegelijkertijd gebeuren zodat de toeschouwer een keuze moest maken waar hij naar wilde kijken.
Hiermee wilde Cunningham benadrukken dat, zoals in het gewone leven, er van alles kan gebeuren en dat alles voortdurend in verandering is.