Martha Graham

Martha Graham ontwierp een eigen danstechniek die nu vrijwel overal ter wereld wordt uitgeoefend. De basis van deze techniek wordt gevormd door het spannen (de 'contraction') en het loslaten (de 'release') van spieren in het lichaam. Dit wordt ingegeven door het natuurlijke ritme van de ademhaling waarbij de `zonnevlecht', een denkbeeldig punt in het middenrif net onder het borstbeen, het centrum van het lichaam is. Deze techniek sloeg in als een bom. Haar stijl van dansen zag er natuurlijk en onontkoombaar uit, terwijl ze tegelijkertijd vol beweging was. De nadruk lag sterk op het contact van de voeten met de aarde omdat, zoals Graham zelf zei "de danser moet de grond niet loslaten, maar juist cultiveren, want het is zijn eigen landschap". Hiermee rekende ze af met de ijzeren wetten van het academische ballet, waarbij juist het `loskomen' van de aarde centraal staat.
Niet alleen qua techniek is Graham van enorme waarde geweest voor de dans, ook de inhoud - het verhaal dat met de dans verteld wordt - was voor het publiek erg herkenbaar. Het publiek kon zich identificeren met de grote menselijke emoties die werden uitgebeeld. Geheel in de geest van de tijd, met de verbreiding van de psychoanalyse, zette Graham de menselijke psyche in 'the spotlight'. Diepe zieleroerselen: daar ging het haar om. Haar balletten verbeeldden wraak, heftige passie, angst, schuld en twijfel: oergevoelens die van de bühne spatten en de toeschouwer ademloos deed toekijken.