Pas de Quatre

Première: 1845, Londen

Periode: Romantiek

Door: Carlotta Grisi (dans), Marie Taglioni (dans), Lucile Grahn (dans), Fanny Cerito (dans)

Dit optreden wordt door danshistorici gezien als een der eerste abstracte balletten ( hoewel dit begrip toen nog niet bestond).
Het stuk had geen verhaal. Het enige doel was de presentatie van de hoogstandjes van de beroemdste ballerina’s uit die tijd: Carlotta Grisi , Marie Taglioni , Lucile Grahn en Fanny Cerito . Fanny Essler was de enige ster die bedankte voor de eer. Daarom zat er geen verhaal achter de choreografie en viel de nadruk op de dansperformance.
De bejubelde première in 1845 in Londen van de Pas de Quatre zou je dus een commerciële stunt kunnen noemen. In een gezamenlijk optreden waren vier van de vijf sterballerina’s uit die jaren te zien in een gezamenlijk optreden.
Koningin Victoria van Engeland was met het idee gekomen en choreograaf Jules Perrot leverde een huzarenstukje door de solo’s van de vier dames, die hevige rivales van elkaar waren, zò te maken dat elke danseres als solo de voor haar meest flatterende combinatie van passen kon uitvoeren. Maar daarmee was hij er nog niet. Omdat het in die tijd gewoonte was dat de belangrijkste ballerina als de laatste zou optreden was er dus nog het probleem van de volgorde van de solo’s.
De dames wensten niet voor elkaar onder te doen, ze vonden zichzelf op zijn minst even belangrijk! Perrot loste dit op door de volgorde te laten bepalen door de leeftijd van de danseressen. Taglioni , die de oudste was, danste de laatste solo en eindigde in het midden, omringd door haar drie jongere collega’s. De muziek was van Cesare Pugni.

In 1941 bewerkte choreograaf Anton Dolin het ballet en sindsdien werd het weer regelmatig opgevoerd met hedendaagse ballerina’s in de rol van hun fameuze voorgangsters.
Ook Het Nationale Ballet heeft deze voorstelling op haar repertoire gehad.