Dantzig bron: Foto:Hans van Manen

Rudi van Dantzig

Nederlander; Choreograaf, danser, schrijver.

(1933 - ; Laatste ontwikkelingen)

Rudi van Dantzig werd in Amsterdam geboren in 1933 en kreeg onder andere balletlessen van de beroemde ballerina Sonia Gaskell .
Hij begon zijn danscarrière in 1952 bij Gaskells Ballet Recital, de voorloper van Het Nationale Ballet . HNB, zoals het nu vaak genoemd wordt, werd in 1961 opgericht. Rudi van Dantzig werd daar huischoreograaf en vanaf 1971 artistiek leider. Er zijn dan ook weinig mensen die zo hun stempel op Het Nationale Ballet en de Nederlandse danswereld gedrukt hebben als Van Dantzig. In 1994 nam hij afscheid, maar hij houdt zich nog steeds bezig met het instuderen van zijn eigen choreografieën .
Ruim vijftig balletten heeft hij intussen gemaakt, meestal met Toer van Schayk als ontwerper van decors en kostuums, zoals ook in Romeo en Julia .
Waar je zijn balletten aan kunt herkennen, is de emotionele, expressionistische dansstijl. Hij gebruikt een combinatie van academisch klassiek ballet en de expressieve dans van Martha Graham , de grote pionier van de moderne dans .
Hij gebruikt dans als een manier om gevoelens uit te drukken: veelzeggende en bezielde dansstukken vol emoties zoals angst en verdriet om het verlies van dierbaren.
Rudi van Dantzig heeft zich in zijn balletten vanaf het begin bezig gehouden met de tegenstelling tussen goed en kwaad en het terugvinden van verloren zuiverheid en onschuld. In zijn vroege balletten ligt de nadruk op problemen zoals de aanvaarding van homoseksualiteit in Monument voor een gestorven jongen (1965).
Hij is op zijn best wanneer hij -zoals in Romeo en Julia - emoties uitdrukt van mensen die in het leven 'gevangen' zitten, die niet op kunnen tegen het noodlot. Hij wordt weleens ‘de Dostojevski van de dans’ genoemd en ook wel “de dominee van de dans’, vanwege zijn maatschappijkritische balletten.
Rudi van Dantzig is ook bekend geworden als schrijver.

Ook op andere terreinen is Van Dantzig actief. In 1986 verscheen zijn romandebuut “Voor een verloren soldaat”, dat inmiddels werd verfilmd; in 1993 publiceerde hij een boek over zijn herinneringen aan Rudolf Nureyev , “Het spoor van een komeet”.